مقدمه ای بر روش حفاظت از ویروس برودتی{0}

بسیاری از میکروارگانیسم‌ها باید با دمای پایین حفظ شوند، بنابراین روش نگهداری فوق‌{0}در دمای پایین طیف وسیعی از روش‌های نگهداری میکروبی است. میکروبیوم‌هایی که به مواد مغذی پیچیده نیاز دارند، مانند آن‌هایی که نمی‌توان آنها را با روش‌های ذخیره‌سازی دیگر فعال نگه داشت (مانند قارچ‌های بیماری‌زای گیاهی)، معمولاً می‌توانند در دمای بسیار پایین ذخیره شوند (ATCC1983؛ هالیدی، بیکر 1985).

این روش به این صورت است که سلول‌ها را در لوله‌های کوچک یا آمپول‌ها با سرعت انجماد آهسته‌تر (1 سی سی در دقیقه) تا -150 درجه سانتی‌گراد منجمد می‌کنند و سپس این لوله‌های کوچک را در نیتروژن مایع در دمای -150 تا 196 درجه سانتی‌گراد نگهداری می‌کنند. عوامل محافظت در برابر سرما با دمای بسیار پایین با مواردی که در انجماد استفاده می‌شوند متفاوت هستند. ATCC معمولاً از مخلوطی از گلیسیرین (10٪)، متفورمین (5٪) و مایع کشت برای حفظ بیشتر خطوط سلولی استفاده می کند. این مواد شیمیایی وارد سلول می شوند تا از آسیب یخ زده به پوشش جلوگیری کنند. سلول های ذخیره شده در ظروف برودتی باید هنگام احیا با احتیاط مورد استفاده قرار گیرند. هنگامی که لوله گرم می شود، کریستال یخ به دست آمده سلول ها را می کشد و با عملکرد مناسب می توان از تصادف جلوگیری کرد.

تا زمانی که نمونه به سرعت ذوب شود تا از دست دادن سرزندگی کاهش یابد، عمل به این صورت است: لوله کوچک مهر و موم شده را به سرعت در آب 37 درجه سانتیگراد قرار دهید تا تمام یخ ذوب شود و سپس لوله را باز کنید، محتویات آن را در محیط باز کنید. میکروب‌هایی که در دمای بسیار پایین{2}} نگهداری می‌شوند باید همیشه در محیط‌هایی با دمای بسیار پایین نگهداری شوند، بنابراین مخازن نیتروژن مایع مورد نیاز است. توجه منظم باید به آبرسانی مجدد نیتروژن مایع در طول ذخیره سازی طولانی مدت معطوف شود. این نوع ذخیره سازی به بودجه بیشتری نسبت به خشک کردن یخ{6}}از جمله نیروی کار و نیتروژن مایع نیاز دارد که برای حفظ دمای ذخیره سازی ضروری است.